Łysienie całkowite – sprawdź, jak sobie pomóc

Łysienie całkowite (łac. alopecia totalis) to rzadka doleglliwość, która powoduje znaczne przerzedzenie włosów lub ich całkowitą utratę. U niektórych osób łysienie występuje nie tylko na skórze głowy, ale również na całym ciele. Odmianą tego schorzenia jest łysienie plackowate złośliwe. Wówczas włosy, które wypadły już nie odrastają.

Łysienie całkowite – przyczyny

Łysienie całkowite

Podłoże łysienia całkowitego wciąż nie jest do końca poznane. Wśród najczęstszych źródeł występowania problemu wymienia się: zaburzenia autoimmunologiczne, uwarunkowania genetyczne, choroby skóry głowy, szkodliwy wpływ kortyzolu (hormonu stresu), uszkodzenia skalpu i mieszków włosowych, a także zażywanie niektórych leków.

Łysienie całkowite – objawy

Podstawowym objawem łysienia całkowitego jest brak włosów, występujący od urodzenia bądź ich stopniowo postępująca utrata, która może pojawić się w dowolnym okresie życia. Na początku łysienie obejmuje jedną część ciała (zwykle jest to skóra głowy). W miarę rozwoju choroby, problem może rozszerzać się na inne obszary, np. rzęsy i brwi. Objawom podstawowym mogą towarzyszyć także nieprawidłowości dotyczące gruczołów łojowych oraz płytki paznokcia.

Łysienie całkowite – rodzaje

Łysienie całkowite może przyjmować różną postać, a niekiedy być odmianą łysienia plackowatego (np. łysienie plackowate całkowite, łysienie plackowate złośliwe).

Generalnie jednak łysienie całkowite klasyfikuje się następująco:

  • wrodzony, całkowity brak owłosienia (alopecia areata totalis) – w tym przypadku człowiek pozbawiony jest włosów od chwili narodzin. Proces łysienia może też mieć swój pocztek między pierwszym, a trzecim rokiem życia. Zdarza się, że schorzenie występuje u całej rodziny, lub tylko u jednego z jej członków.
  • wrodzony, częściowy brak owłosienia – charakteryzuje się rozlanymi lub ograniczonymi ogniskami łysienia. Pierwsze z nich mogą pojawić na całym ciele, natomiast ograniczone występują jedynie na głowie. U kobiet łysieniem ograniczonym mogą być objęte również intymne części ciała, a także pachy.
  • dominujący brak owłosienia – ten typ łysienia jest jest dziedziczny, występuje na całym ciele lub tylko na skórze głowy,
  • wrodzone słabe owłosienie – choroba objawia się widocznymi przerzedzeniami na skórze głowy, pach, tudzież wzgórka łonowego.

Łysienie całkowite – diagnostyka

Łysienie całkowite to poważna choroba, dlatego diagnozę powinien stawiać doświadczony specjalista – dermatolog bądź trycholog. Trafne rozpoznanie pozwoli wprowadzić skuteczną formę leczenia, co jest szczególnie ważne, gdy mamy do czynienia z odmianą schorzenia, jaką jest łysienie złośliwe. Proces diagnostyczny rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu z pacjentem, który następnie należy uzupełnić o badania trychologiczne (trichogram, trichoskopia), a w razie potrzeby również dodatkowe testy laboratoryjne (m.in. morfologia oraz poziom niektórych hormonów).

Kosmetolog Natalia Munda - GdańskZanim zdecydujemy się na zabiegi trychologiczne, warto najpierw wykonać specjalistyczne badania, czyli trichogram i trichoskopię. Trichogram polega na pobraniu próbki włosów wraz cebulkami, a następnie poddaniu jej analizie w laboratorium. Trichoskopia służy natomiast przeprowadzeniu oględzin skóry głowy w dużym powiększeniu. Dzięki temu można dokładnie ocenić stan skóry głowy oraz mieszków włosowychmówi Natalia Munda, kosmetolog z Clinica Cosmetologica

Łysienie plackowate całkowite – najlepsze zabiegi

Karboksyterapia Reology 2W przypadku łysienia całkowitego kluczową rolę odgrywa diagnoza, która decyduje o wyborze konkretnej metody kuracji. Stosuje się głównie profesjonalne zabiegi trychologiczne, takie jak:

  • terapia UVA/UVB/PUVA – która polega na podaniu środków zwiększających wrażliwość skóry na światło (psoralenów), a następnie naświetlaniu skalpu za pomocą promieniowania ultrafioletowego,
  • karboksyterapia Reology2 – to zabieg z zastosowaniem dwutlenku węgla, który skutecznie pobudza mikrokrążenie w skorze głowy oraz stymuluje powstawanie nowych naczyń krwionośnych. W efekcie skalp zostaje intensywnie odżywiony i dotleniony, co z kolei ułatwia i przyspiesza odrastanie włosów,
  • mezoterapia – ta metoda może być stosowana na trzy sposoby: w formie igłowej, mikroigłowej. Polega na aplikowaniu podskórnie i/lub śródskórnie odżywczej ampułki , Kenalogu lub osocza bogatopłytkowego.
  • kriomasaż Cryo-S – polega na poddawaniu skóry głowy chłodzącemu działaniu podtlenku azotu. Metodę tę stosuje się głównie na łysienie plackowate oraz łysienie plackowate złośliwe.
  • peptydowa terapia Dr. Cyj Hair Filler – w ramach zabiegu zostaje podana specjalna mieszanka kwasu hialuronowego i siedmiu peptydów.

Domowe sposoby na łysienie całkowite

Łysienie całkowite to poważny problem dermatologiczny, dlatego najskuteczniejsza będzie terapia, polegającą na wykonaniu pełnej serii zabiegów trychologicznych. W domu można ją jedynie wspomagać, stosując delikatną pielęgnację kosmetykami, opartymi na naturalnych składnikach aktywnych.

W sytuacji gdy podejrzewamy u siebie łysienie całkowite, nie wolno bagatelizować problemu. Trzeba jak najszybciej zacząć działać. Warto podejść do tematu kompleksowo i zadbać o właściwą pielęgnację w domu, a przede wszystkim udać się po pomoc do specjalisty trychologa, który wykona profesjonalne badania i także wskaże najbardziej odpowiednie rozwiązanie na problem łysienia.

zespol-cc-kosmetolodzy

Bibliografia

1. Lee H., Gwillim E., Epidemiology of alopecia areata, ophiasis, totalis, and universalis: A systematic review and meta-analysis, „Journal of the American Academy of Dermatology”, 82(3) 2020
2. Lang M., O włos od sukcesu. Trychologia w gabinecie beauty & spa, „Kosmetologia Estetyczna, 3/2015
3. Siemiątkowska J., Zarys trychologii kosmetycznej, Instytut Kosmetologii Fryzjerskiej Trichomed, Stargard, 2014
4. Szklarczyk M., Goździalska A. Jaśkiewicz J., Choroby oraz pielęgnacja skóry głowy i włosów [w:] Stan skóry wykładnikiem stanu zdrowia, Goździalska A., Jaśkiewicz J. (red.), 2012
5. Łuczak M., Łuczak T. i wsp.., Leczenie ogólne łysienia plackowatego, „Przeglad Dermatologiczny” 100 (1), 2013

Dodaj komentarz

Komentarze

Brak komentarzy